Turks fruit maken kan thuis met maar drie basisingrediënten: suiker, water en maïszetmeel, plus een smaakmaker zoals rozenwater of citroen. Je kookt de siroop langzaam in, laat het zetmeel binden tot een dikke gel, giet die uit, laat het een nacht opstijven en snijdt het in blokjes met poedersuiker. Geen gelatine nodig.
Wat is Turks fruit precies?
Turks fruit, in Türkiye bekend als lokum, is een zacht suikergoed van ingekookte suikersiroop die gebonden wordt met maïszetmeel. Meer heb je in de basis niet nodig: geen gelatine, geen ei. Het zetmeel geeft die typische verende, licht kauwbare beet, en een laagje poedersuiker houdt de blokjes droog. De naam Turkish delight kom je in het Engels tegen, maar in Nederland zoek je meestal gewoon op Turks fruit.
Twee dingen om recht te zetten. Ten eerste leidt de kale zoekterm "turks fruit" in Nederland vooral naar de roman van Jan Wolkers en de film van Paul Verhoeven, dus voeg er snoep, recept of kopen aan toe als je het snoepgoed bedoelt. Ten tweede is "Turkse honing" van de kermis iets heel anders, namelijk witte noga met eiwitschuim; dat heeft niets met lokum of met echte honing te maken. Wil je de achtergrond, lees dan ons stuk over wat Turks fruit precies is.
Ingrediënten
Voor een vierkante vorm van ongeveer 20 bij 20 cm. Metrische grammen en Amerikaanse cups staan naast elkaar, zodat je met beide maatsystemen uit de voeten kunt.
- 2 cups (400 g) kristalsuiker
- 1,5 cups (360 ml) water, voor de siroop
- 1 el (15 ml) citroensap
- 1 cup (120 g) maïszetmeel
- 1 tl (4 g) wijnsteenzuur, optioneel, tegen kristalliseren
- 3 cups (720 ml) water, voor het zetmeelmengsel
- 1 tot 2 el (15 tot 30 ml) rozenwater
- een paar druppels roze kleurstof, optioneel
- Voor het bestuiven: 1/2 cup (60 g) poedersuiker plus 1/4 cup (30 g) maïszetmeel
Wil je er noten in, dan zijn pistachenoten of walnoten klassiek. Let op bij Turkse recepten: het woord fıstık betekent zowel pistache als pinda. Voor wie allergisch is voor pinda's is dat een belangrijk verschil, dus controleer altijd welke noot bedoeld wordt. De walnootvariant vind je ook kant-en-klaar als Turks fruit met walnoot uit Bandırma.
Zo maak je Turks fruit: stap voor stap
- Bekleed een vorm van 20 bij 20 cm met bakpapier en vet het licht in.
- Doe de suiker, 1,5 cups water en het citroensap in een zware pan. Breng aan de kook en laat doorkoken tot 115 °C op een suikerthermometer. Zet dan het vuur uit.
- Klop in een tweede, ruime pan het maïszetmeel en wijnsteenzuur glad met 3 cups water, zonder klontjes. Verwarm op middelhoog vuur en blijf kloppen tot het indikt tot een dikke, doorschijnende pasta.
- Giet de hete suikersiroop in een dunne straal bij het zetmeelmengsel, terwijl je stevig blijft roeren.
- Zet het vuur laag en laat het geheel 45 tot 60 minuten zachtjes pruttelen. Roer regelmatig, zodat niets aanbrandt. De massa wordt langzaam goudkleurig, glanzend en zo dik dat je de bodem van de pan ziet als je roert.
- Roer het rozenwater erdoor, plus eventueel kleurstof of noten. Nog 1 minuut doorroeren.
- Giet de massa in de vorm, strijk glad en laat minstens 6 tot 8 uur, of een nacht, opstijven op kamertemperatuur. Niet in de koelkast.
- Meng de poedersuiker en het maïszetmeel. Bestuif je werkblad ermee, stort het Turks fruit erop en snijd het met een licht ingevet mes in blokjes. Rol elk blokje door het poedermengsel.
Tips voor de beste textuur
- De lange kooktijd is niet optioneel. Onvoldoende ingekookt Turks fruit blijft nat en zakt in. Dat kwartier extra roeren maakt het verschil tussen plakkerig en verend.
- Bind met zetmeel, niet met gelatine. Klassiek Turks fruit bevat geen gelatine, en juist daarom is de textuur poederig-verend in plaats van rubberig.
- Snijd pas als het volledig is opgesteven. Een warm of te jong blok smeert uit onder het mes. Een licht ingevet of vochtig mes voorkomt plakken.
- Bestuif met het zetmeelmengsel, niet met pure poedersuiker. Pure poedersuiker trekt vocht aan en lost op, waardoor de blokjes opnieuw plakkerig worden.
- Weet wat je inkookt. In Turkse recepten heet de zoete siroop şerbet. Verwar dat niet met het Engelse "sherbet", dat een bevroren of bruisend snoepje betekent.
Turks fruit, Turkse honing en winegums: het verschil
| Kenmerk | Turks fruit (lokum) | Turkse honing (kermisnoga) | Winegums |
|---|---|---|---|
| Bindmiddel | Maïszetmeel en suiker | Eiwitschuim en suiker | Gelatine en suiker |
| Bevat gelatine? | Nee | Nee | Ja |
| Textuur | Zacht, verend, poederig | Taai, luchtig-kauwbaar | Stevig, rubberig |
| Typische smaak | Roos, citroen, granaatappel | Vanille, amandel | Fruitsmaken |
| Bekend van | Türkiye, cadeaudozen | Kermis en jaarmarkt | Het snoepschap |
Liever kant-en-klaar Turks fruit?
Een middag bij het fornuis met een suikerthermometer is niet voor iedereen weggelegd, en de balans tussen stevig en te taai lukt zelden in één keer. Wij zijn een Turkse foodwinkel, geen fabrikant, en versturen kant-en-klaar Turks fruit rechtstreeks vanuit Türkiye. Voor een brede smaakproef pak je gemengd Turks fruit van 1 kg; als cadeau doet de premium selectie in een kristallen doos het goed. Traditioneel wordt Turks fruit in Türkiye gegeten bij een klein glas thee of Turkse koffie.
Veelgestelde vragen
Wat is Turks fruit en waar is het van gemaakt?
Turks fruit, of lokum, is een zacht suikergoed van ingekookte suikersiroop die gebonden is met maïszetmeel en op smaak gebracht met bijvoorbeeld rozenwater, citroen of granaatappel. Meer zit er in de basis niet in: geen gelatine en geen ei.
Zit er gelatine in Turks fruit?
In traditioneel Turks fruit niet. De verende textuur komt van maïszetmeel, waardoor klassieke lokum van nature plantaardig is. Sommige gekleurde snoepvarianten in de supermarkt voegen wel gelatine toe, dus lees het etiket als dat voor jou uitmaakt.
Is Turkse honing van de kermis echte honing?
Nee. "Turkse honing" op de kermis is witte noga met opgeklopt eiwit, amandel en suiker. Het is geen honing en ook geen Turks fruit. Zoek je echte honing, dan kom je uit bij pijnboomhoning of lavendelhoning; wil je lokum, zoek dan op Turks fruit.
Hoe lang blijft zelfgemaakt Turks fruit goed?
Bewaar het in een luchtdichte doos op kamertemperatuur, met wat van het zetmeel-poedersuikermengsel ertussen. Zo blijft het ongeveer twee tot drie weken goed. Niet in de koelkast, want door vocht wordt het weer plakkerig.
Waar koop je echt Turks fruit in Nederland?
De Turkse bakker om de hoek heeft vaak de bekende smaken, maar voor regionale specialiteiten en versheid vanaf de bron versturen wij kant-en-klaar Turks fruit rechtstreeks vanuit Türkiye. Zo weet je precies waar het vandaan komt.
